Satoru Iwata

Szef Nintendo, Satoru Iwata ma rozmach.  Nie można tego inaczej określić, skoro chce on realizować wizję tego handhelda w ręku prawie każdego mieszkańca planety Ziemia. Zaczyna oczywiście od Japonii. Nie jest to takie fantastyczne założenie, skoro wg danych już co piąty Japończyk jest posiadaczem tej konsolki.

Od strony marketingowej Iwata ma pomysł niespotykany do tej pory w branży. Po tym jak konsolki zaczęły być sprzedawane w automatach na lotniskach, Satoru chce przekonać sieć McDonald’s, żeby sprzedawała w swoich hamburgodajniach konsolki DSi. Chce też, aby nabywcy mieli możliwość bezpłatnego dostępu do WiFi (nie bardzo rozumiem, w Polsce i krajach europejskich w których byłem dostęp jest bezpłatny) w celu ściągania gier z rynku DsiWare.

Ponadto jego pomysłem jest spozycjonowanie konsolki na rynku na wzór telefonów komórkowych, czyli bardzo osobistego gadżetu, który posiada prawie każdy mieszkaniec Ziemi (nie wiem jak to wygląda w Afryce, albo innych mniej uprzemysłowionych krajach).

Tak czy owak, życzymy powodzenia.

Od kiedy jestem posiadaczem ds-a miałem wrażenie że konfiguracja wifi jest rozwiązana w najprostszy sposób w stosunku do wszelkich innych systemów, z którymi miałem do czynienia. Innego zdania jest executive vice president firmy Majesco, odpowiedzialnej za popularną grę Cooking Mama. W świecie PC firma bardziej znana jest ze swoich gier strategicznych. Tytuł tego gatunku zamierzają przygotować również na DS. Jednak Gui Karyo, wspomniany oficjel tej firmy, uważa że konfiguracja Wifi na DS jest problematyczna dla mniej zaawansowanych użytkowników. A tacy wg Majesco są głównymi odbiorcami gier na tej konsolce. W wywiadzie udzielonym portalowi Gamasutra zauważa, że popularna w stanach usługa udostępniania filmów na życzenie czyli Netflix, nie stwarza takich problemów.

Trudno się zgodzić z wiceprezydentem Majesco, że wifi ma jakiś znaczący wpływ na sprzedaż ich produkcji. Tak jak wspomniałem na początku, uważam żę wifi w ds-ie jest jedną z najlepszych implementacji. Także upatrywał bym małej popularności gier Majesco w ich jakości. Poza caualowym Cooking Mama ich produkcje najwyraźniej nie trafiły w gusta odbiorców.